Je was mijn steun en toeverlaat, jij was mijn alles mijn hele wereld. Ik begrijp hier niets van.
Tweede Paasdag we hadden lekker soep gegeten en je wilde naar korfbal, om naar een wedstrijd te kijken.
Je kwam om half vijf weer thuis, je had een heerlijke middag gehad en dan, je roept mijn naam ik hoor een doffe klap en daar lag je.
Ik heb geprobeerd om je te redden maar het is me niet gelukt, de ambulance en de brandweer kwamen maar ook zij konden je niet redden.
Je was de liefste man ,vader en opa. Je was zo trots op je zoons en stapelgek op je kleinkinderen.
Over twee maanden zouden we 40 jaar getrouwd zijn.
Oh lieve schat ik ga je zo vreselijk missen. Wat moet ik zonder jou?

Een paar maanden geleden kreeg mijn man erg veel pijn in zijn onderbuik. Hij moest toen voor onderzoek naar het ziekenhuis en daar werd geconstateerd dat hij een verdikking in zijn blaas heeft en ook werden er galstenen ontdekt. Voordat hij geopereerd kon worden, kreeg hij allerlei onderzoeken (waaronder een hart filmpje). Op dat hart filmpje werden onregelmatigheden ontdekt en moest hij afgelopen maandag een hartkatheterisatie laten maken. .

Je krijgt gelijk de uitslag te horen, en daar zijn we heel erg van geschrokken. Mijn man krijgt zo snel mogelijk een hartoperatie.Hij krijgt vier omleidingen. Niet te geloven: ga je voor je buik en dan ontdekken ze dat je een hartoperatie nodig hebt. Op dat hart filmpje werd ook ontdekt dat hij eerder een hartinfarct had gehad maar daar had mijn man niets van gemerkt. Best wel heftig allemaal vooral omdat mijn man altijd bezig is met van alles, hij fietst heel veel, rookt niet, drinkt niet. Hij heeft pas nog twee zolderkamers helemaal leeggemaakt en alles drie trappen naar beneden gedragen. Hij was wel heel erg buiten adem en snel moe maar dan denk je, dat is de leeftijd. Nooit aan zijn hart gedacht. Zo zie je maar weer, je denkt altijd dat zoiets iemand anders overkomt en nooit jezelf.

Groetjes
Lia

Woensdag 21 maart kan Virginia haar diploma ophalen. We zouden gezellig met z’n tweetjes gaan want we dachten dat het heel officieel zou gaan met  een toespraak en felicitaties. Maar helemaal niets van dit alles, gewoon even langs een loketje je diploma aan pakken en klaar. Nou dat valt mij dus heel erg tegen, al die mensen hebben echt heel erg hun best gedaan, zijn hartstikke trots dat ze alles in een keer gehaald hebben en dan wordt er zo koud gereageerd.

Ik had toch echt wel wat meer verwacht. Zo dat moest ik even kwijt. Virginia gaat nu alleen haar diploma ophalen maar daarna komt ze langs om het te laten zien en dan gaan we lekker een bakkie koffie doen met gebak. Het is uiteindelijk niet niks z’n examen.

Gisteren zijn we voor het eerst, sinds hele lange tijd, weer eens met de honden op de fiets gestapt en naar het park gereden.Ze waren allebei helemaal uitgelaten , Kwibus heeft heerlijk gerend en Lady liep overal te snuffelen. Ik was echt blij dat we gegaan waren. Vroeger gilde Kwibus altijd als ze in haar mand zat, dat was van blijdschap maar iedereen keek me aan alsof ik mijn hond stiekem zat te knijpen. Ik voelde me altijd erg opgelaten met haar, maar gisteren was ze gelukkig erg rustig. Dus als het zondag mooi weer wordt, gaan we een wat groter stuk fietsen met ze.

.

Vanmorgen moet onze Jaapie naar de dierenarts. Hij moet gebracht worden tussen half tien en tien uur. Vandaag wordt Jaapie een ex kater. Hij mocht niets meer eten na 6 uur gisteravond. Maar vanochtend werd ik gek van het gemiauw van 3 katten. Niemand kreeg iets, ik kon niet de andere twee wel iets geven en Jaapie overslaan. Dus moesten de andere twee wachten tot dat Jaapie weg was. Ik hoop dat alles goed gaat met Jaapie en dat we hem vanmiddag weer snel op kunnen halen.

Ik krijg een nieuwe desktop. Gisteren heb ik er een besteld bij bol.com. Hopelijk komt hij vandaag. Mijn zoon heeft beloofd om alles over te zetten voor mij, want dat kan ik niet zelf. Mijn man neemt dan mijn oude desktop, hij heeft geen internet maar dat hoeft ook niet want hij gebruikt de computer alleen maar om spelletjes te spelen.

Het zonnetje schijnt hier heerlijk, je krijgt nu echt al een voorjaars gevoel. Ik ga straks even lekker met de hondjes een wandeling maken. Jammer genoeg kan het niet meer zoals vroeger, dan gingen we naar het beatrixpark, dat is ongeveer drie kwatier hier vandaan, en dan gingen de honden lekker een half uurtje rennen en met de bal spelen. Lady kan niet meer zover lopen, hooguit een kwatiertje maar dat geeft niet als ik dan een paar keer met de dames voor een korte wandeling naar buiten ga dan hebben ze toch bij elkaar een groote wandeling gemaakt.
Het is alleen een wandeling in gedeeltes. Kwibus rent nog wel achter een bal aan en heeft het echt even nodig om haar energie kwijt te raken.

Zo dat was het dan weer voor even.
Groetjes van Lia.